Krachtige coachvragen die toegang geven tot de complexe gelaagdheid van gedachten en emoties

Mensen zijn zelden in een primaire gemoedstoestand. Ons bewustzijn werkt zo, dat we bijna onmiddellijk iets denken of voelen over onze primaire staat/gemoedstoestand. Hierdoor leven we in complexe staten: meta-staten. Meta betekent: boven, over, voorbij. Door gedachten en gevoelens te hebben over een primaire staat ontstaan staten over staten: zo voelen we ons ongemakkelijk over onze boosheid; we voelen blijdschap over onze vrijheid, schaamte over onze angst, waanhoop over ons verdriet enz. Deze meta-staten zijn het product van ons zelf-reflectieve karakter van ons bewustzijn.

Het is niet logisch, maar psycho-logisch!
“De meeste verandering is contra-intuïtief/psycho-logisch”.
-Korzybski-

De interne logica die ontstaat door deze gelaagdheid van onze geest is onze psycho-logica. We ontstijgen de ene staat en komen terecht in een andere staat. De hogere staat sluit die eerdere staat in en stuurt haar. Zo kun je boos zijn, echter hier kun je kalm over zijn. Dan krijg je kalme boosheid. Deze hogere staat van kalmte zal de primaire staat van boosheid inkaderen en hierdoor deze primaire staat sturen en transformeren.
Dit is niet logisch, maar psycho-logisch. De meta-relatie creëert de logica en vormt verschillende, voor ons zelf, logische niveaus. Deze logische niveaus bestaan alleen in onze geest als vertegenwoordiging en categorisering van wat we buiten onszelf waarnemen.

Als coach is het niet noodzakelijk deze gelaagdheid van gedachten en gevoelens van je cliënten te begrijpen, als je cliënt het zelf maar begrijpt!

Het kan voor jou als coach onlogisch klinken, maar voor je cliënt is het logisch. Jouw doel als coach is zelf-reflectie op deze meta-staten te faciliteren zodat je cliënt de kwaliteit van zijn eigen denken en voelen kan onderzoeken en verbeteren.

Als coach moet je vooral kunnen werken op het niveau van meta-staten. Meta-staten zijn namelijk de meest belangrijke staten die er zijn. Waarom? Omdat ze op een hoger niveau opereren sturen ze onze primaire staten.We kunnen vanuit verschillende invalshoeken naar het gelaagde (meta) karakter van onze ervaringen kijken. Onze geest is goed te vergelijken met een geslepen diamant die vele facetten heeft. Het licht valt op elk facet onder een andere hoek binnen en creëert zo een andere kleur. De diamant is dan een metafoor voor de optelsom van de vele facetten waaruit onze meta-staten zijn opgebouwd. De vragen die eronder staan geven toegang tot het bijbehorende facetten van de geest.

De Diamant van ons Bewustzijn

Betekenissen: De ideeën die we betekenissen toekennen.
-    Wat betekent dit voor je?
-    Wat betekent dit nog meer voor je?
-    Hoeveel betekenis heeft dit voor jou?
-    Weet je hoe je ertoe gekomen bent om er deze betekenis aan te geven?
-    Dient deze betekenis je? Ben je er blij mee?

Overtuigingen: De ideeën die we bevestigen, affirmeren en herbevestigen.
-    Wat geloof je daarover?
-    Hoeveel waarde hecht je aan die overtuiging?
-    Geloof je iets over die overtuiging?
-    Hoe heb je die overtuiging bevestigd?
-    Hoe sterk is die bevestiging?
-    Welke andere overtuigingen heb je hierover?

Kaders: De gedachten die we gebruiken als omlijsting van onze ideeën. Referentiekaders scheppen de context van onze gedachten.
-    Wat is je referentiekader hiervoor?
-    Hoe kader je dit?
-    Hoe zou je dit nog meer kunnen kaderen?
-    Wat is het meest krachtig makende kader wat je van anderen hierover hebt gehoord?

Generalisaties: De ideeën die we optekenen als samenvattingen van eindconclusies over dingen.
-    Als je jezelf nu hoort praten, welke generalisaties hoor je dan terug?
-    Klopt deze manier van denken?
-    Als je er zo naar kijkt, wat realiseer je je dan?
-    Welke conclusies kan je dan trekken?
-    Waar in deze context generaliseer je nog meer?

Realisaties: De ideeën die we ontwikkelen as we nieuwe inzichten, begrip en zelfs ‘eureka’ ervaringen hebben.
-    Hoe voelt het om je dit te realiseren?
-    Als je je dit realiseert, wat denk je dan daarna?
-    En nu je dit weet, wat ga je doen?
-    Nu je je hier bewust van bent, wat is dan je volgende stap?

Toestemmingen: De ideeën die we hebben over wat ons toestaat om te denken, voelen, spreken en handelen. De toestemmingen, openingen en opties die we onszelf geven, die nieuwe mogelijkheden scheppen uit oude taboes.
-    Heb je toestemming om zo te denken en voelen?
-    Zo nee, wie heeft deze toestemming bij je weggenomen?
-    Wat gebeurt er als je jezelf toestemming geeft om dit te ervaren?
-    Zou je hiervoor intern toestemming willen hebben?
-    Dient dit oude verbod of taboe je?
-    En als je jezelf toestemming geeft en waarneemt wat er gebeurt, hoe goed voelt dit dan?
-    Hoe vaak zal je jezelf nog toestemming moeten geven?
-    Geef jezelf eens toestemming om toestemming te ervaren.
-    Machtig jezelf om over alternatieven na te denken, om anders te reageren.

Gevoelens: De emotionele lading en gevoelsoordelen die we over onze ideeën brengen.
-    Wat voel je hierover?
-    Welke specifieke emotie associeer je met dit idee of deze ervaring?
-    Als je deze emotie als omlijning/kader gebruikt maakt dit je dan krachtig als mens?
-    Brengt dit gevoel de dingen op een versterkende prettige manier in kaart?

Waardering: De ideeën van waardering of waarde, die we gebruiken om andere ideeën te kaderen.
−    Wat waardeer je hierover?
−    Wat waardeer je over jezelf in deze ervaring?
−    Wat zou je kunnen waarderen over deze emotie of ervaring?
−    Als je volledig in je kracht zou kunnen staan terwijl je deze ervaring hebt, welke waarde zou dat voor je hebben?
−    Hoeveel waardering zou je hierover willen hebben?

Waarde/belangrijkheid: De ideeën die we waarderen als belangrijk, significant en waardevol behandelen.
-    Hoe belangrijk is dat voor je?
-    Wat geloof je over deze waarde?
-    Waarom is dat zo belangrijk en waardevol voor je?
-    Als je er die waarde van krijgt, wat is dan nog belangrijker dan dat?

Interesses: De ideeën van fascinatie, nieuwsgierigheid, interesse, enz, die we brengen bij andere ideeën.
-    Wat is het meest fascinerende aan deze ervaring of dit idee?
-    Waar zou je nieuwsgierig naar kunnen worden als je jezelf hier toestemming voor gaf?

Beslissingen/keuze/wil: De ideeën die we afscheiden en afsnijden van andere ideeën of keuzes zodat we JA tegen iets zeggen en NEE tegen iets anders.
-    Welke beslissing of beslissingen sturen dit?
-    Wat heb je toen besloten?
-    Als je nu een besluit zou nemen, welke zou dat dan zijn?
-    Wat zeg je tegen jezelf in termen van kiezen of beslissen?

Intentie/willen/wensen: De ideeën die je hebt over je motieven, intenties, wensen en willen.
-    Wat is je doel hiermee?
-    Wat is je intentie? Wat is een nog hogere intentie dan dat?
-    Wat wil je hiermee bereiken?
-    En als je dat hebt, precies zoals je dat wilt, wat zal dat dan voor je mogelijk maken?
-    Waarom is dat waardevol voor je?
-    Wat is je strategie om dat mogelijk te maken?

Uitkomst/doel: De ideeën die we hebben over doelen, uitkomsten en gewenste einden.
−    Hoe wil je dat dit afloopt?
−    Wat is voor jou je gewenste uitkomst hiervoor?
−    Welke gevolgen hoop je dat dit zal hebben?
−    Wat is de uitkomst van deze uitkomst?

Verwachting: De ideeën die we hebben over wat we verwachten dat er gaat gebeuren.
-    Wat verwacht je?
-    Waar heb je geleerd om dat te verwachten?
-    Hoe legitiem is die verwachting?
-    Wat is de kwaliteit en bedoeling van die verwachting? Is ze rigide of flexibel?
-    Houdt die verwachting je open en nieuwsgierig of eisend en controlerend?

Verbinding: De ideeën die we hebben over onze verbinding met andere ideeën, ervaringen en mensen.
-    In welke mate ben je verbonden met dit idee, gevoel of deze ervaring?
-    Wat doet je verbinding hiermee voor jou?
-    Is deze verbinding gekoppeld aan je definitie van “zelf” of identiteit?

Oorzakelijkheid: De ideeën die we hebben over oorzaak, invloed, bijdragende factoren, datgene, wat dingen laat gebeuren, etc.
-    Waardoor voel je je zo? Waardoor denk je zo? Waardoor ervaar je dit?
-    Wat zorgt ervoor dat je deze gedachten of gevoelens hebt?
-    Wie zegt dat? Welke regel maakt dat dit zo is?
-    Werkt het altijd op deze manier?
-    Wanneer heeft het niet dit veroorzaakt? Van welke andere uitzonderingen ben je je bewust?
-    Wat zijn de mechanismen, waardoor het zo werkt?

Gevolg/Implicaties: De ideeën, die we hebben over de gevolgen van een actie of in-actie.
-    Wat zullen de consequenties hiervan zijn?
-    Wat zal je hiermee winnen of verliezen?
-    En wat zal dat met je doen?

Cultuur: De ideeën die we hebben over onze culturele identiteit, definitie van de werkelijkheid en culturele ideeën.
-    Is dit een onderdeel van je culturele erfenis?
-    In wat voor culturele context heb je dit geleerd?
-    Wat denk je over deze culturele waarden en overtuigingen?
-    Dienen ze je?
-    Als je een nieuw cultureel erfgoed zou doorgeven, wat zou die dan zijn?

Vooronderstellingen, aannames: De ideeën die we gebruiken als aanname.
-    Wat wordt er geïmpliceerd met die uitspraak?
-    Hoe is dat logisch of waar?
-    Wat heb je voor waar aangenomen dat het mogelijk maakt om op deze manier te denken of voelen?
-    Welke vooronderstellingen zijn er actief om dit te geloven?
-    Waar komen deze aannames vandaan? Komen ze van je opvoeding?
-    Zitten ze in de structuur van de taal die je gebruikt?

Geschiedenis/geheugen/referentie: De ideeën die we meenemen uit eerdere ervaringen en gebruiken als een referentiekader voor betekenis geven.
-    Doet dit je aan iets denken/herinneren?
-    Wat komt er in gedachten als je je overgeeft aan deze gedachten of gevoelens?
-    Wat voor eerdere ervaringen of voorbeelden heb je hieraan gerelateerd?
-    Hoe speelt je persoonlijke geschiedenis hier een rol in?

Regels/eisen/moeten/behoren: De ideeën, die de kaders en categorieën van onze geest scheppen.
-    Je moet het zo doen? Waarom? Wie zegt dat?
-    Behoor je het zo te doen? Waarom? Wie zegt dat?
-    Kan je het niet anders doen? Waarom? Wie zegt dat?
-    Wat creëert deze veeleisendheid in je uitspraak of gevoel?
-    Welke autoriteit staat er boven deze ervaring?
-    Wat gebeurt er als je dit niet doet? Wat dan? En wat gebeurt er daarna?

Definitie/taal/Klasse/categorieën: De ideeën, die de kaders en categorieën van onze geest scheppen.
-    Wat betekent deze term of dat woord voor jou?
-    Hoe definieer je dit?
-    Wat voor emotionele reacties heb je gekoppeld aan deze term?
-    Hoe zou het voelen als je wist dat deze term slechts een geluid is en niet zo semantisch geladen als nu?
-    Wat voor andere definities kun je hieraan geven om het een zinvollere kaart te maken?
-    Hoe classificeert deze term je ervaring?

Begrijpen/weten/kennis: De ideeën die je hebt op basis van kennis, datgene wat je weet en begrijpt.
-    Wat begrijp je daar over?
-    Welke achtergrondkennis gebruik je, die ervoor zorgt dat je dit weet?
-    Wat weet je hierover? Hoe weet je dat je dit weet?
-    Wat kan je daar nu over begrijpen?

Identiteit/Identificeren/Zelf/Zelfdefinitie: De ideeën die we opbouwen over ons “zelf”, de ideeën die we gebruiken om onszelf te definiëren.
-    Tast dit je zelfdefinitie of identiteit aan?
-    Hoe tast dit de wijze waarop je over jezelf denkt aan?
-    Wat zegt dit over hoe je jezelf ziet?
-    Identificeer je je met deze gedachte, dit gevoel of deze emotie?
-    Verbetert dit je leven en maakt dit je krachtiger als mens en persoon? Heb je dit werkelijk nodig?

Paradigma/model/kaart/schema: De ideeën die we hebben, die samenkomen als complexe kaarten over dingen.
−    Welk paradigma (model, schema) stuurt en informeert dit?
−    Op welk paradigma steun je in je begrip hiervan?
−    Hoe zinvol of waar is deze kaart?
−    Zou je het op een andere manier in kaart willen brengen?

Metafoor/symbool/gedicht/verhaal: De ideeën die we vormen door verhalen, analogie en niet linguïstische vormen.
-    Dit is net als…?
-    Als dit een kleur zou zijn, welke kleur zou het dan zijn?
-    Als dit een dier zou zijn, welk zou je dan zijn?
-    Hoe zou dit klinken als je het in muziek zou omzetten?
-    Als je een gedicht of sprookje hierover zou maken, wat zou je zeggen?
-    Welk verhaal is het?
-    Zou je een nieuw verhaal voor jezelf willen maken, voor deze ervaring?
-    Hoe zou het nieuwe verhaal klinken?

Principe/concept/abstractie: De ideeën die we behandelen als richtlijn, wet, vaststaande conclusie.
-    Wat is het sturende principe in deze ervaring? Het principe waar je je aan vasthoudt?
-    Welke concepten sturen deze ervaring?
-    Hoe werkt dit principe of deze abstractie in het dagelijks leven?
-    Heb je een goede relatie met dit concept?
-    Als je deze abstractie opnieuw zou kaderen, hoe zou deze veranderen
-
Evaluatie/vergelijk/verschil: De ideeën die het voor ons mogelijk maken om te vergelijken en contrasteren.
-    Hoe is het veranderd? Hoe is het anders?
-    Als er minder…is, waar is er dan meer van?
-    Als je minder…voelt, waar voel je dan meer van?
-    Nu dat dit minder is geworden dan…waar is het meer van geworden?
-    Als dit  wegneemt van…wat voegt het toe, wat draagt het bij?

Dit artikel, inclusief de vragen, komen voort uit de training Persoonlijk Leiderschap voor Coaches. Start: vrijdag 17 en 24 februari, 2 en 9 maart. Er zijn nog een paar plekken vrij!

Je geest is je instrument
De belangrijkste reden is misschien wel dat je geest jouw instrument is. Als professional moet je je eigen instrument kennen en kunnen bespelen. Kan je dat niet goed, dan ben je niet voldoende effectief en efficiënt en werkt de (overvolle) markt je er op een gegeven moment waarschijnlijk uit.

Voorbeeldfunctie
Als coach heb je daarnaast ook een voorbeeldfunctie. Het principe ‘practise what you preach’ is belangrijk. Niet dat je als coach probleemvrij en Verlicht moeten zijn. Gelukkig niet. (Voor sommigen misschien wel helaas niet want dan zou de markt een stuk minder vol zijn geweest ) Maar je zult toch in ieder geval in staat moeten zijn je eigen ‘sores’ te kunnen managen wil je geloofwaardig zijn.

De meeste coaches hebben jarenlang aan zichzelf gewerkt en zijn daarmee meester geworden over hun eigen malheur. Je instrument leren bespelen wordt (al dan niet diepgaand) getraind op een van de velen coachopleidingen. Toch is dat geen reden om wat persoonlijk leiderschap op je lauweren te rusten. Het blijft actueel.

Waarom je jezelf moet blijven trainen
Een ‘ik kan het al’ houding is funest omdat we altijd in ons eigen vissenkommetje rondzwemmen en hierdoor vaak onbewust zijn van onze eigen patronen. Bovendien hebben we in gesprek niet alleen met onszelf te maken maar ook met de patronen van de ander. Soms raken die aan onze eigen zwakke plek en dan zwemt de ander, bij wijze van spreken, in onze eigen vissenkom. Al met al geen goede voorwaarden voor succes.

Daarbij komt dat onze geest zo complex en gelaagd is dat we onszelf en onze ‘thema’s’ steeds weer opnieuw tegenkomen. In verschillende contexten en tijden van ons leven. Onderhoud van ons instrument is dan ook erg belangrijk. Net zoiets als de jaarlijkse apk voor je auto…

Persoonlijk leiderschap in de praktijk
Wanneer kom je (een gebrek aan) persoonlijk leiderschap tegen in de praktijk? (En denk niet te snel dat dit beginnersfouten zijn want ook ervaren coaches lopen hier tegenaan….)

- het verhaal van je cliënt triggert je eigen denkkaders. Je neemt aan dat je hem begrijpt, gaat invullen en stelt gesloten vragen

- je cliënt gaat niet snel genoeg en je wordt ongeduldig

- je bent zo begaan dat je in de ‘redder in nood’ stand gaat: je neemt het stuur over van je cliënt, piekert en zweet je suf.

- een belangrijke opdracht gaat niet door of je krijgt negatieve feedback en dit beheerst je gemoedstoestand te lang

- belangrijke zaken stel je maar steeds uit (administratie, persoonlijke ontwikkeling om er maar 2 te noemen)

- je laat je snel afleiden door mail, internet en andere zaken waardoor je focus en flow mist

Ingrediënten voor persoonlijk leiderschap

Cognitief psycholoog dr. Michael Hall heeft experts op dit gebied gemodelleerd. Hieruit blijkt dat er een aantal belangrijke ingrediënten zijn die ervoor zorgen dat we plaats nemen achter het stuur van onze eigen geest. Welke ingrediënten zijn dat?

- zelfreflectie

- bewust betekenis toekennen. Dat wil zeggen bewust kiezen wat iets betekent, wat je gelooft, waar je JA of NEE tegen zegt

- verantwoordelijkheid en eigenaarschap ervaren over je eigen gedachten, gevoelens, spreken en handelen

- zijn (eigenwaarde) en doen (zelfvertrouwen) van elkaar scheiden. Dat wil zeggen onvoorwaardelijk eigenwaarde ervaren, ongeacht je competenties/incompetenties

- negatieve emoties accepteren

- plezier en motivatie ervaren

-traumatische ervaringen herkaderen

-goede ideeën/principes omzetten in actie

- verbeelding gebruiken

- je gedrag is verbonden met je hoogste intenties

- in flow kunnen stappen (gefocuste aandacht in het hier en nu)

- excuusloos handelen

- congruentie van gedrag, vaardigheden, waarden, identiteit en doel/missie

Persoonlijke genialiteit

Dr. Hall heeft op basis van deze ingrediënten een training ontwikkeld genaamd: Accessing your Personal Genius. Deze 3 daagse training wordt inmiddels in meer dan 40 landen gegeven. In Nederland zijn er 3 gecertificeerde trainers.

Voor mij was het volgen van deze training een openbaring en de reden waarom ik mij ben gaan specialiseren in Neuro-Semantiek. Waarom een openbaring? Ik was midden 20 en kreeg voor het eerst in mijn leven praktische tools aangereikt waardoor ik volledig ervoer dat ik zelf mijn eigen realiteit creëer door de wijze waarop ik betekenis geef. Met het risico zweverig over te komen: dit was magisch, alsof ik er een extra dimensie bij kreeg. Een dimensie waar ik eigenaar was van mijn eigen ervaring en bestemming. Ik heb de training 2 keer gevolgd en ben toen naar de VS gegaan om opgeleid te worden in Neuro-Semantiek. Met Mind of Your Own geef ik nu met veel plezier (onder andere) deze training aan coaches en therapeuten. Ik noem haar Persoonlijk Leiderschap voor Coaches.

Eerst volgende training

In februari start ik weer en er zijn nog plaatsen vrij. Ben je benieuwd en wil je meer lezen? Bezoek dan mijn website.

Bedankt voor je aandacht en wie weet tot ziens.

Hartelijke groet,

Kirsten

- er is inmiddels veel meer vraag dan aanbod
- het is niet iedereen gegeven om tweede viool te spelen (een ego-kwestie)
- onvoldoende levenservaring  leidt tot weinig zelfinzicht
- je bent al snel te jong om coach te zijn want dit zelfinzicht komt met de jaren. Voor vrouwen vanaf 40 voor mannen vanaf 45 jaar.
- hierbij moet je >10 jaren ervaring hebben in het bedrijfsleven wil het wat met je kunnen worden.

Zakt de moed je al in de schoenen? Begrijpelijk maar dit gevoel hoeft niet te betekenen dat je als (beginnend) coach wel kunt opdoeken. Laten we eens kritisch kijken naar de argumenten die genoemd worden in Intermediair. Ik geef je graag een andere kijk op de kwestie.

In het artikel van Intermediair worden 2 soorten argumenten genoemd. De psychologische, zachte argumenten en de cijfermatige, harde argumenten.
De psychologische argumenten:

Zelfinzicht komt met de jaren. In de praktijk vaak wel maar: in essentie verkrijg je zelfinzicht door zelfreflectie. Dit vermogen heeft iedere gezonde jongvolwassene tot zijn beschikking. Het is niet levenservaring dat maakt of je er goed in bent. Het is de juiste training. Omdat we geen training krijgen in zelfreflectie (bijvoorbeeld op school)  leren de meeste mensen dit pas gaandeweg in hun leven. De nodige ellende, in de vorm van nare situaties die we niet kunnen veranderen, dwingt ons, om middels zelfreflectie, onszelf te veranderen. En ja, dit proces is vaak pas na ons 40ste goed in gang gezet. Maar het klopt dus niet dat we tot die tijd, of tot de ellende ons overkomt, moeten wachten tot we zelfinzicht kunnen krijgen. Het proces van zelfreflectie is aan te leren. Neuro-semantiek trainingen zijn hierin gespecialiseerd.
Je moet jezelf opzij kunnen zetten en dat is niet iedereen gegeven. Jezelf opzij kunnen zetten heeft te maken met het hebben van voldoende egokracht. Je moet voldoende eigenwaarde (=egokracht) hebben om je eigen ik te kunnen overstijgen en loslaten. Ik denk inderdaad dat coaches dit moeten bezitten om goed te kunnen zijn. Maar voldoende egokracht is niet “iets dat je gegeven moet zijn” zoals Rienk van Wieren zegt in het artikel. Het is ons als pasgeborene gegeven, waarna we het helaas vaak vergeten. Maar met de juiste training kan iedere gezonde volwassene in korte tijd weer voldoende eigenwaarde ervaren waardoor je in staat bent je eigen ik opzij te zetten.
Je moet < 10 jaar ervaring hebben in het bedrijfsleven om goed te kunnen zijn als coach. Goede coaching werkt op structuurniveau, niet op inhoud.  Dit betekent dat de coachee eigenaar is van de inhoud en jij als coach het proces bestuurt. Je hoeft van de inhoud dan ook vrij weinig te weten. Als je leiders wilt coachen is het natuurlijk wel nodig dat je je hebt verdiept in wat hen bezighoudt en dat je ervaring mee hebt maar meer dan 10 jaar werkervaring in die branche lijkt me overbodig als je meester bent in structuur.

De cijfermatige argumenten zijn iets hardnekkiger en kunnen je zeker aan het denken zetten als je nu nog van plan bent om je om te scholen als coach. Ben je al (bijna) coach dan moet dit je niet ontmoedigen. Dat er al zoveel coaches zijn betekent simpelweg dat je je zult moeten onderscheiden. Dat doe je door:

1. Goede marketing. Je zult een herkenbare specialist moeten worden, gericht op een heel specifieke doelgroep. Je moet gaan denken vanuit de problemen van je klant en niet vanuit je werkwijze en technieken. Je zult op je website en in alle social media zichtbaar moeten worden en antwoorden moeten gaan geven op de urgente problemen van jouw doelgroep. Daarbij heb je baat bij een duidelijke productlijn met een gratis ‘front end’ (een manier waarop je klant, zonder risico te lopen, jou kan leren kennen, je aardig kan gaan vinden en je kan gaan vertrouwen) en een betaalde ‘back end’ (jouw trainingen, coaching, e-course etc.). Heb je hier geen kaas van gegeten? Geen probleem, maar laat je hierin wel trainen. Dat kan je doen bij:
- Open Circles. Zij geven gratis op youtube een heleboel filmpjes weg en geven trainingen voor zzpers.
- Getclientsnow van Laura Babliowski. Zij geeft trainingen aan o.a. coaches om ze te helpen meer klanten te vinden.
- Michael Port. Super goed boek over hoe marketing ook leuk kan zijn.
- Martine Chambone van Finch en Sparrow. Zij helpt je met goede marketing communicatie en het bouwen aan een sterk merk.

2. Goede techniek en super goede kwaliteit leveren. Dat wil zeggen de kunst verstaan om effectief en efficiënt tot de kern te komen. Ook hier is de juiste training hierin de sleutel.

Kortom allemaal factoren die jezelf in de hand hebt om ervoor te zorgen dat je succesvol kunt zijn als coach! Laat je daarom niet op een dwaalspoor brengen maar focus en verbeter jezelf.

Persoonlijk leiderschap de sleutel
Voor veel van de psychologische argumenten die hierboven worden genoemd is persoonlijk leiderschap de sleutel. Zoals ik al schreef krijgen we helaas op school geen training in zelfreflectie en vergeten we (geheel onbedoeld) door onze opvoeding onvoorwaardelijk van onszelf te houden.
Mind of Your Own geeft in februari een training Persoonlijk Leiderschap voor coaches waarin deze thema’s centraal staan. Wil je hierover meer weten? Kijk dan hier. Er zijn nog een paar plaatsen vrij dus als je erbij wilt zijn, geef je snel op.

Voor nu, bedankt voor het lezen en veel succes met je plannen als coach!

Hartelijke groet,

Kirsten

Helderheid over theoretische grondslag belangrijk voor professionalisering van het vak

Psychologie is een belangrijk element binnen coaching. Dat is geen nieuws. Maar welke psychologie? Niet alle psychologie is namelijk hetzelfde. Er zijn veel soorten, stromingen en onderzoeksgebieden binnen de psychologie. Al deze scholen opereren vanuit hun eigen aannames en overtuigingen over de menselijke natuur, verandering, groei, leren, ziekte, gezondheid etc.

Wat is het verschil tussen coaching & therapie?

Oorspronkelijk hield psychologie zich voornamelijk bezig met psychopathologie en de verschillende manieren waarop het mis kan gaan in ons koppie. Therapie maakt gebruik van deze psychologie, om mensen in de praktijk te ondersteunen bij het helen van verdriet en emotionele pijn.

In de loop van tijd zijn er ontzettend veel therapeutische technieken ontwikkeld die mensen op weg hebben geholpen bij hun heelwording. Coaches maken dankbaar gebruik van deze technieken in hun coachpraktijk en noemen wat zij doen geen therapie maar coaching. Maar als ze gebruik maken van dezelfde technieken, wat is dan het verschil?

Verleden, heden, toekomst

Als je dit aan coaches vraagt krijg je meestal een antwoord dat betrekking heeft op het concept tijd: coaching houdt zich bezig met het heden en de toekomst, therapie met het heden en het verleden. Er zijn ook coaches die minder duidelijk zijn en benoemen dat de grens tussen coaching en therapie vaag is. De term ‘coaching’ wordt zelfs inwisselbaar gebruikt met ‘therapie’ omdat het minder schaamte oproept om te zeggen dat je een coach hebt, dan een therapeut. Wat is hier aan de hand? In mijn optiek zijn dit allemaal symptomen van een diepliggende verwarring omtrent de theoretische grondslag van coaching en therapie.

Een eigen theoretische grondslag voor coaching

De typische coachklant is anders dan de therapieklant. Hij heeft andere behoeften, vragen en doelen. Het zou daarom helemaal niet vreemd zijn dat een coach andere technieken en daarbij horend, een andere theoretische grondslag, gebruikt dan een therapeut. Dit gebeurt in de praktijk onvoldoende. Ik denk dat hierover nadenken en hierover afspraken maken meerdere voordelen heeft:

• het draagt bij aan de verdere professionalisering van het vak coach
• het helpt coaches en therapeuten duidelijk te kunnen onderscheiden wie hun klanten zijn en wie niet
• het helpt coaches bij de keuze van hun technieken

Wat is de psychologie van coaching?

Coaching is de technologie voor mensen die verandering omarmen en op zoek zijn naar manieren waarop ze het beste in zichzelf kunnen ontplooien. Coachklanten zijn meestal mensen die al goed functioneren maar op zoek zijn naar meer: meer succes, meer gezondheid, betere relaties, beter functioneren. De psychologie van coaching gaat dan ook niet over hoe mensen gekwetst kunnen worden en kapot gaan. In tegendeel. De psychologie van coaching gaat over mensen die gezond zijn, goed functioneren en in hun leven en werk een voorbeeld willen zijn voor anderen.

Hierbij hoort de psychologie van Abraham Maslow en anderen. De stroming die in de jaren ’50 van de vorige eeuw is ontstaan en die verschillende namen kent:

• Humanistische Psychologie
• Positieve Psychologie
• Derde weg psychologie
• Zelfactualisatie psychologie

Positieve psychologie: focus on the bright side of human nature

Abraham Maslow zorgde voor een ware paradigma verschuiving in de psychologie van zijn tijd. Hij ging als eerste psycholoog onderzoek doen naar uitzonderlijk gezonde, gelukkige en goed functionerende mensen. Hij was het die begon met modelleren: het in kaart brengen van de strategie van experts. Uit dit onderzoek volgde een geheel nieuw kijk op mensen. De veronderstelling dat mensen in oorsprong heel zijn en de sterke neiging hebben om hun eigenheid te ontplooien. Dit proces noemde hij zelfactualisatie. Abraham en zijn medestanders (Rogers, Assagioli, Frankl, May en anderen) verlegde met hun werk de focus van zieke naar gezonde mensen. Van pijn naar voldoening. Met deze focus opende zich ook een heel nieuw domein van mens zijn. Een domein dat tot die tijd niet onderzocht was.

Wat heeft een coach hieraan?

Zoals coaches en therapeuten als geen ander weten, vormt je focus/overtuiging/perceptie) je opinie. Zij zorgt ervoor dat bepaalde zaken worden belicht en andere naar de achtergrond verdwijnen. Je focus draagt dan ook in grote mate bij aan de beleving van je eigen werkelijkheid. Het is, met andere woorden, de bril die je opzet en daardoor jouw waarneming kleurt.

De theoretische grondslag die je hanteert werkt (onbewust) als deze bril. Zij stuurt je focus en hierdoor je perceptie. Als coach wil je je richten op de heelheid, de potentie, de mogelijkheden en de kracht in je cliënt. Als je dan toch de therapeutische psychologie gebruikt ben je incongruent bezig. Bij coaching hoort het theoretisch kader dat heelheid en ontplooiing van je potentieel ondersteunt: dat van de positieve psychologie. Je hiervan bewust zijn zal je versterken in je aanpak. Je bent congruenter en daardoor krachtiger. Om het maar eens op z’n Amerikaans te verwoorden: your inner game and outer game are in tune.

 Ja maar….

Nu hoor ik je denken:

• “Ja maar hoe kom je hier eigenlijk bij?” Ik heb deze kennis opgedaan tijdens mijn opleiding in de VS bij Michal Hall, oprichter van the international society of Neuro-Semantics. Als je benieuwd bent geworden klik dan hier. Op zijn site kan je een schat aan interessante artikelen vinden over coaching, NLP etc.

• “Ja maar therapieklanten willen zich ook ontplooien, coachklanten hebben ook last van pijn en verdriet en zo verder.” Hierin heb je gelijk. De grens, zoals ik die hierboven heb geschetst,is in de praktijk niet zo helder. Hoewel pijn en verdriet geen indicator is voor therapie (maar daarover later meer) zal je als coach soms wat therapeutisch werk moeten en willen verrichten. En als therapeut gebruik je coachtechnieken. Maar in de basis is er een duidelijk verschil tussen coaching en therapie en beide professionals zijn erbij gebaat als dit onderscheid duidelijk is.

 Je reactie stel ik op prijs

Heel graag ontvang ik jouw reactie op dit artikel. Dat kan via twitter, of een reactie op mijn site.

Hartelijke groet,

Kirsten

Annabel van der Meer – Yoga docent

Jacqueline van den Berg

Desiree Karsen – coach – www.ontmoeting-cc.nl